Costa Rica PuraVida

Zo het is inmiddels al bijna weer voorjaar en ondanks het feit dat we de winter niet hebben gezien en gevoeld is er toch alweer een zomerse onderbreking nodig en zijn de voorbereidingen voor een trip naar Costa Rica al in volle gang.
Costa Rica heeft regenwouden , nevelwouden, tropische droogwouden en alle variaties daar tussen in.  Het bezit rokende vulkanen, pruttelende modderputten, hotspings, bountystranden, watervallen en ruige bergen. Kortom, het is een land waar de natuurliefhebber zijn hart kan ophalen! en die uitdaging gaan we graag een paar weken aan.
Het wordt een rondreis met deze keer van alles wat, een beetje relaxen, een beetje rijden, een beetje strand en heel veel natuur en avontuur want dat is de reden dat je dit land bezoekt.

We huren een 4x4 om verassingen te voorkomen mocht er toch een keer wat water vallen waardoor het een beetje slippery zou kunnen worden en we trachten zoveel mogelijk van dit natuurrijke land te gaan beleven.
De MioGarmin is er weer klaar voor en we denken dat we voldoende voorbereid zijn om het avontuur te gaan beleven. :-)

Zo hier even een aantal ervaringen die we tot nu toe hebben beleefd, allereerst de vlucht welke helaas al een vertraging had van bijna 2 uur en daar werden we snachts van op de hoogte gesteld om 3 uur om precies te zijn, maar goed we waren gelukkig al een dag eerder naar Amsterdam gegaan ivm de verwachte ochtendfiles die er ook weer ruimschoots waren dus was dat verder geen probleem. De trein hadden we nog even overwogen omdat we overdag vliegen en aankomen maar dat was met die kapotte bovenleiding bij Utrecht natuurlijk een fatale misser geworden en dat terwijl het niet vroor en er geen sneeuw ligt erg betrouwbaar allemaal.

De vlucht is verder prima verlopen en ondanks het feit dat we vertraging hadden was er toch nog een goede aansluiting met de binnenlandse vlucht van Panama naar San Jose door alle gedoe echter hebben we van San Jose niets kunnen zien want we waren laat in het hotel en toen zo'n 24 uur op de been dus finito, de koffer in want de volgende transfer naar Torteguero is om 06.10. O wacht even toch nog 1 klein akkefietje in het vliegtuig, de boeing vervoerde 450 man en die willen er natuurlijk allemaal snel uit en spoeden zich daarom snel naar voren om er het eerst uit te zijn, wij denken tranquile we hebben vakantie niewaar, echter.......we gaan op een gegeven moment staan en willen de tas pakken met reisbescheiden laptop etc etc....Fuck weg, paniek stewardes aangeklampt de deuren bleven gesloten bellen bellen zoeken niets en probeer dan maar eens naar voren te komen om bij de uigang te wachten op mijn tas, noway. Uiteindelijk na 15 minuten wachten en een hoop zweet bleek de tas drie rijen naar achter te zijn “ gevlogen “ en lag die daar op de stoelen met gelukkig alles er nog in...Mennnn das weer wat geleerd maar eind goed al goed zullen we maar zeggen. :-)
Om 06.45 worden we opgepikt en hebben we toch nog even snel een ontbijtje naar binnen kunnen werken. We reizen in een internationaal gezelschap en dat is dan nog wel te doen in een groepje althans voor de paar dagen dat we hier zijn.

De touringcar brengt ons in een paar uur naar de rivier waarover we naar de lodge zullen varen, dit gebied bestaat uit voornamelijk waterwegen welke door de jungle voeren en er is veel te zien, onderweg kwamen we via de regen en mist boven op de bergruggen terecht aan de caribische kant

van dit land en die is heet. Veel bananaplantages en koffievelden worden gepasseerd, dit is de nummer 1 export van Costa Rica.
Nog 1 uurtje varen en we komen aan bij de lodge, onderweg komen we nog een forse krokodil tegen waarvoor nog even een fotostop wordt gemaakt.

De lodge ligt aan de een van de vele rivieren die de jungle rijk is en bestaat uit allerlei geschakelde appartementjes zonder airco, tv en koelkast. Hmmm dat zal dan ook wel weer loslopen, we hebben het geluk dat we aan de zeezijde zitten en het is er lekker stil waardoor we de vogels goed kunnen horen en zien.

Van de 950 vogelsoorten die men hier rijk is hebben we er al heel wat kunnen spotten, we weten alleen niet alle namen maar goed later maar ff opzoeken.

Voor onze kamer staan struiken waar veel kolibri's de hele dag omheen cirkelen om de bloemetjes te ledigen, een mooi gezicht en ze zijn eigenlijk best wel klein.

Er zijn een aantal zwembaden en verde de rust van de natuur die we volgende dag via een boottocht gaan ontdekken, vroeg in de ochtend op pad en foto's maken, menn we hebben gedurende de 3 uur durende tocht van alles gezien, van vele vogelsoorten tot kaaimannen,

krokodillen,

luiaards, apen,

slangen (boacontrictor) tot divese soorten van die felgekleurde kikkertjes waarvan de felstgekleurden erg giftig blijken te zijn.

Butterfly's in overvloed in vele kleuren en ook hiervan velen giftig .

Na de middag nog even naar het stadje Torteguero om een beetje in winkeltjes te snuisteren en een kroegie te doen en morgen gaan we de auto ontvangen en kunnen we op eigen houtje verder, we zijn benieuwd.

Cahuita

De terugreis van Torteguero duurde langer dan gedacht er kwam maar 1 bus opdagen en das een beetje weinig voor een kleine 50 personen, een uurtje wachten en het was opgelost nu alleen nog een uurtje over een onverharde weg hobbelen en klaar is kees. Aangekomen in Guiapiles wacht ons eerst een lunch en daarna kunnen we de auto in ontvangst nemen en dat ziet er veelbelovend uit een hele kudde 4x4 staat er te wachten hele mooie en een paar oue brikken. En je raadt het al.......we wisten dat we een suzuki jimmy of een daihatsu zouden krijgen en zo geschiedde, we kregen een betover over Jimmy waar geen plek was waar geen kras of deuk zat en verder was er geen keuze hmmmmm tja even slikken.

We dachten het zal allemaal wel meevallen maar da t was een misrekening, de achteras leek er wel los onder te hangen en het stuur trilde en sloeg alle kanten op en verder was het een stugge oude bok welke de weg overstuiterde dus na de rit naar Cahuita hadden we het eigenlijk al wel gehad met deze ouwe taaie. Aangekomen bij MaluBungalows

kwamen we net zo,n karretje tegen en toevallig hadden we deze mensen ook al eerder gezien en dus spreken we ze aan, het waren Belgen en ze hadden hetzelfde verhaal over de auto. Hij vertelde dat ze zo nen auto ook eens in ZuidAfrika hadden gehad en dat was 15 dagen afmatten he in zo nen klotenkar. Ik dach maar dat gaat ons nie gebeure nie en tijdens de rit de volgende dag naar Porte Viejo en Manzanillo was het eerste bezoek een depandance van Alomo om de brik om te ruilen voor eentje van 2 in plaats van 20 jaar oud, no problemo senor pardon pardon, do you like Costa Rica, yes oke oke we will solve the problem en zo geschiedde.

Wat een verademing maar direct vergeten en verder, we bezochten diverse plaatsje en een hele bijzondere was Porte Viejo alwaar men in een soort van Jamaica stijl leeft en doet alles in het dorpje verwijst er naar.

Overal hoor je Bob Marley en velen lopen met rastakopjes, er hangt een sterkere wietlucht dan dat je langs de Bulldog loopt en iedereen is blijman. Mooi man.

We rijden nog iets verder en belanden vlak bij de Panamagrens in het plaatsje Manzanillo rustig en een beetje in dezelfde stijl mooie huisjes kroegjes etc. We besluiten hier even te gaan zwemmen op een exotisch stukje strand waar ook veel gesurft wordt op de erg hogen golven. Onder de rode vlag blijven we dicht aan de kant en das genieten, afkoelen doe je niet het water is 30 graden.

Op de terugweg bezoeken we nog en indianendorpje en dan is de ag alweer bijna voorbij, terug naar Cahuita en morgen Noordwaarts naar Sarapique voor een tussen stop naar het vulkanische gedeelte.

Schone groeten uit een warm en mooi CostaRica.



Sarapique
Na een regenachtige rit komen we aan in Ambigua Lodge een mooi verblijf in het groen met vele dieren en geluiden in de nabijheid. We doen niet veel meer dan genieten van een rustmoment op het terras en kijken naar de vele soorten vogels die we zonder enige moeite zien en een prachtig schouwspel van een eekhoorn die een banaan oppeuzelt. Onder het genot van en biertje kun je hier best wel een tijdje zitten, een impressie

We besluiten op weg noordwaarts langs de Poas vulkaan te gaan deze moet je gezoen hebben zegt men, we rijden lange tijd in de regen en als we opwaarts naar de vulkaan rijden wordt het weer beter het klaart op en we denken hmmmm. Bovenaan gekomen op 2800M zit alles echter potdicht en is er helemaal niets meer te zien, jammerdan, maar het was wel een mooie rit dus die pikken we mee. We gaan het park dan ook niet binnen en keren terug.

Op de weg neerwaarts stoppen we bij een een mooie hoge waterval voor een fotomoment,

en als we terug naar de auto lopen zien we een 4 tal mensen achter hun auto staan voor de onze en ze schenken net een borrel in. We lachen wat en babbelen even met ze, whiskey is het en ze bieden ons een borrel aan. Njahh het is 11.30 een beetje vroeg maar we moeten deze geste niet afslaan denken we en we nemen hem aan, eerst even puur maar dan toch met een beetie cola, mjammie

Morgen verder noordwaarts naar het vulkanische en nattere gedeelte van de trip La Fortuna

La Fortuna

De reis noordwaarts verloopt verder prima en het wordt groener en groener en uiteraard natter en natter, het is zondag en het is druk langs de weg iedereen is op pad. We komen aan bij Casa Luna en krijgen een beneden appartementje en das prima. Helaas constateren we als we weg willen een lekke achterband veroorzaakt door een spijker die het gat netjes een beetje dicht houdt, gelukkig zit er een Alamo hier en men helpt ons snel van dit probleem af, biertje voor de monteur!!!! :-))
We rijden nog even naar Tabacon om een warm bad te nemen maar de tijd dat de spa nog open is en de prijs maken dat we dit dan maar even niet doen, 180 dollar voor een plons en een happie is ons net iets te duur. Buiten zien we vele locals kletsnat staan en die komen hier zeker niet uit de spa, een babbel leert dat ze gebruik maken van de neerwaartse stroom van het bronwater wat daar onder een viaduct door stroomt. We gaan erop af en zien massa's Tico,s badderen in het warme water van een graad of 35 heerlijk toch en veel gezelliger.

De volgende dag regent het hard en dus gaan we maar met de auto op pad naar het meer van Arenal

en we rijden er op een verharde weg heen en via een onverharde aan de achterzijde van het meer terug, hier is het weer goed en kunnen we een paar mooie plaatjes schieten van de vulkaan

omdat deze aan de oostzijde niet te zien was. De terugweg is zo,n 40 km overhard en daar doen we de hele middag over met de 4 x 4, max speed 30 km /h, het is een spannende tocht waar we minder dieren

zien dan gedacht maar voldoende spanning hebben van de rit ansich.

We passeren een paar palen met wat planken die als brug dienen

en 4 beekjes en een rivier en dat was best even slikken. Gelukkig lukt alles en hoefden we niet terug rijden want dan was het een latertje geworden. (sorry Kim toch ff gekeken)

Verder even niet meer vandaag afgezien van het biertje buiten op ons terras. Dit biertje hadden we gelukkig al eerder gehaald want hadden we die in de auto gehad vanmiddag dan hadden we die pas morgen kunnen drinken, menn wat een gehobbel.

Morgen gaat de trip verder naar Monteverde.

Santa Elena bij Monteverde

Lekker op tijd vertrokken en we dachten een normale route te kunnen rijden maar we beginnen steeds meer te begrijpen waarom een 4 x 4 een must en vooral in het deel waar we nu zitten. Na het halve meer te hebben gereden wijken we uit naar Noord en komt er spoedig alweer een overharde weg in beeld, denken nog even de routeplanner staat nog op onverhard maar nee er is geen andere route dus maar opnieuw 35km overhard, niet zo nat als eerder maar wel plenty of koeltjes en bobbels. Na de middag aangekomen nemen we nog even een kijkje bij een mooi national reserve en een kolibrituin alwaar 16 verschillende soorten van de 45 die er hier zijn vertegenwoordigd zijn.

Op de weg terug nog even een vleermuistuin bekeken maar das zo'n stinkerij dus maar gauw back to the hometown.

Morgen naar Selvertura adventures om de ziplines te gaan beproeven.

Het is droog vanmorgen en we zijn er vroeg bij om de ziplinetoer te gaan doen, via 18 tussenstation over 1750M boven door de boomtoppen vliegen die met staalkabels aan elkaar zijn verbonden van punt naar punt, best wel kicken dus.

Helaas is er door de mist daarboven niet veel te zien maar is het wel droog en dat is om 11.00 uur wel anders dan regent het weer pijpestelen.  Op het eind doet Wenda nog even een bunjiswing van grote hoogte,

ik was net even zwaarder dan 90kg dus nam de gok maar niet. Morgen verder via weer ca 35 km onverhard naar Rincon de la Vieja.


Curabande bij Rincon de la Vieja

De trip is verder prima verlopen met alleen zo'n 55 KM onverhard en sommige helaas erg slecht, een beetje redelijke unpaved road pakt de Jimmy met 40 km/h en de slechte met 20km. We komen in de maddag aan en het is erg druk rond de stad Liberia waar we langs moeten, er wordt vollop aan de panamericana hiway gewerkt en dat maakt opschieten hier ook lastig.

We zitten in ElSolVerde vlak bij het park en das mooi, de Belgen die we eerder tegen kwamen en ook nu weer in het National Park zitten een 30 km verderop en das dus veel rijden en dan ook nog over oververhard, tja een beetje mazzel hebben we dus. Het is een basic lodge met Nederlandse eigenaars die hier 9 jaar geleden mee zijn gestart, alles is netjes en dik voor mekaar alleen zitten er wel wat NL streken in van alles willen regelen en alles op zijn tijd zoals de wifi 2 uurtjes per dag en als je er dan niet bent heb je dus pech hmmmm en das minder maar we vertellen ze nog wel even hoe dat moet werken in deze tijd van individuele reizigers die veel willen regelen via het internet. Morgen naar het park want daar is de tijd nu te kort voor dus moeten we maar een biertje gaan drinken op deze droge warme dag en geen regen!!!Dat was hier vanaf december al niet meer gevallen.
De route naar het park is grotendeels verhard en na een km of 20 staan we bij de ingang, we zijn er op tijd want lopen in de zon is uit den boze hier das wel duidelijk.

We gaan een trail van 4 km lopen das wel genoeg in deze hitte denken we, het is een mooie gevarieerde wandeling door het bos over beekjes aan langs diverse spuitende cq borrelende zwavelputten die overigens wel een rotte eierlucht verspreiden. Nadien denken we nog een trial te gaan doen maar aangezien het al na de middag is en dus goed heet doen we dat niet en besluiten we naar een waterval te lopen die op zo'n 15 minuten lopen ligt en waar je ook kunt zwemmen zei de lodgehouder en hij had gelijk.

We waren de enigsten op dat moment en het was een mooi schouwspel, de waterval was zo'n 15M hoog en eronder staan kon je dus wel vergeten. Het was ook erg koud water maar dat mocht de pret niet drukken. Morgen gaan we naar de kust en de planning is te beginnen bij Tamarindo en dan de kustweg te nemen naar Samara het uiteindelijke tussenpunt.

Oja, er was een vulkaanuitbarsting bij Turialba waardoor het vliegverkeer er een tijdje heeft uitgelegen omdat het vliegveld van San Jose er last van had, wij zijn daar echter alweer een week weg, so no problem

Samara

De onverharde weg van Tamarindo naar Samara had op Tamarindo na niet veel extra te bieden, het plaatsje zelf was erg druk en een parkeerplaats was niet te vinden en aangezien dit de eerste plaats was langs de route reden we dus door. De riviertjes die we moesten doorwaden waren allen uitgedroogd en het werd steeds warmer en warmer de bladen waren van de bomen en dus een stuiverij van jewelste. In Samara aangekomen troffen we gelijk een paar dames van de 1e paar dagen dus even babbelen en een afspraakje voor een happie en een drankje. We zitten een stukje na Samara in Playa Carrillo een rustig plaatsje met mooie witte stranden en een azuurblauwe zee,

het is duidelijk we gaan een dagje relaxen en erg tranquile aan doen je kent het wel terrasje zwembadje biertje hapje etc etc.

Morgen nog 1 lange rit zonder overharde stukken naar San Jose een nachtje in Balmoral en dan KLM an de binnenlandse vlucht naar Panama stad. Het zit er bijna weer op en een paar dagen strand is voldoende om af te kicken het is hier ondanks het welkome briesje wel erg heet, maar wat zeuren we het was allemaal een bewuste keuze. Een reis met heel veel natuur en minder cultuur maar wel vriendelijke mensen en op was kleine hikhakjes na een mooie reis.

De 4 x 4 was zeker nodig in de bergen waar het best wel even nat en blubberig was, al met al weer iets om positief op terug te kijken. Voor wat ons betreft sluiten we de blog af en bereiden we ons voor op de terugreis welke helaas altijd een dag in beslag neemt en in dit geval ook een nacht, pffff. Scottie beep me up zou een uitkomst zijn in deze maar dat zullen we wel niet meer meekmaken. Mensen bedankt voor de leuke berichtjes in welke vorm dan ook en CY SOON.

Greetz oet de zummer van Costa Rica een mooi, veilig goed bereisbaar land.